On this day I see clearly. Everything has come to life
A bitter place and a broken dream
And we'll leave it all behind
On this day its so real to me. Everything has come to life
Another chance to chase a dream. Another chance to feel
Chance to feel alive

เนื้อหาสงวนลิขสิทธิ์ © 2015-2013 weerasak.com

เมื่อผลงานเรากลายไปเป็นผลงานคนอื่น ตอนสอง

ไม่น่าเชื่อว่าบทความที่เราเขียนออนไลน์จะไปโผล่หลากหลายที่โดยที่เราไม่รู้ตัว ครั้งที่แล้วพูดถึงเรื่องรูป คราวนี้เป็นทั้งบทความเลย

เมื่อวานคุณ Chan-Ja เขียนคอมเมนต์ในหน้าบันทึกสมุดเยี่ยมว่าเห็นบทความการถ่ายรูปผมในเวบ sanook เรื่อง เทคนิคการถ่ายภาพแบบ ชัดตื้น/ชัดลึก ที่ผมเขียนไว้เมื่อเดือนธค. 2548 เกือบสามปีที่แล้ว โดยท้ายบทความให้เครดิตไปที่เวบ thaiza.com

ขอบคุณข้อมูลดี ๆ จาก http://camera.thaiza.com

ยิ่งทำให้งงเข้าไปใหญ่ น้องโบว์มาแจ้งภายหลังว่าบทความนี้ถูกเวบ thaiza.com ก๊อปปี้ไว้ที่นี่ ซึ่งผมก็ไม่ทราบมาก่อนอีกเช่นกัน

แม้ว่าลงท้ายบทความจะมีการเขียนว่า

ขอขอบคุณบทความจาก : weerasak.com

แต่พอคนอื่นก๊อปไปต่อ ข้อความนี้ก็หายไป กลายเป็นให้เครดิตคนที่ก๊อปก่อนหน้านั้นไป เป็นงั้้นไป

ยิ่งไปกว่านั้นเวบ thaiza ไม่เพียงแต่ก๊อปบทความนี้เท่านั้น เค้ายังก๊อปบทความอื่นๆของผมและคนอื่นไว้ในหน้าเทคนิคการถ่ายภาพ มีบทความผม 4 บทความ (แสงกับการถ่ายภาพ, ถ่ายใบไม้ยังไงให้น่าสนใจ, เทคนิคการ จัดรูปอย่างไรให้ถ่ายออกมาแล้วดูดี, เทคนิคการถ่ายภาพแบบชัดตื้น/ชัดลึก) แต่ละบทความถูกแก้เพื่อตัดลิ้งก์ที่ผมอ้างถึงบทความก่อนๆและก๊อปรูปทั้งหมดที่ผมถ่ายไปเก็บไว้ในเวบเค้าโดยไม่แจ้งให้ทราบ


ผมไปเป็นนักเขียนนิรนามให้ท่านตั้งแต่เมื่อไรครับ

ผมเข้าใจว่าแต่ละเวบต้องการมีบทความดีๆ เพื่อให้คนมาอ่านเยอะๆ จะได้สามารถโฆษณาเพิ่มรายได้ให้เวบตน แต่การทำแบบนี้กับเวบเล็กๆที่ต้องการถ่ายทอดความรู้ให้คนอ่านอย่างเวบแห่งนี้ ที่แต่ละบทความกว่าจะเขียนได้ต้องไปตระเวณถ่ายรูปภาพมายกเป็นตัวอย่าง และเขียนเรียบเรียงเป็นเวลานาน ผมคิดว่าไม่เหมาะสมนะ

ถ้าเจ้าของเวบต้องการรวบรวมบทความการถ่ายภาพจริงๆ น่าจะใช้วิธีการเขียนสรุปบทคัดย่อ แล้วทำลิงก์กลับมาที่เวบต้นฉบับ หรือไม่ก็แจ้งเจ้าของบทความขออนุญาติเป็นบทความๆ หรือถ้าต้องการสนับสนุนคนผลิตผลงาน ก็น่าจะติดต่อขอซื้อสิทธิ์เนื้อหาบทความเพื่อนำมาลงอย่างถูกวิธี ถ้าเราไม่เคารพสิทธิ์ของตนเอง ใครจะมาเคารพสิทธิ์ให้แทนล่ะ

ผมได้ยินว่าเวบใหญ่ๆพอมีปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์ก็จะไปโทษพนักงานคนทำ แต่ผมคิดว่าเรื่องนี้ต้องเป็นความรับผิดชอบของผู้บริหาร ถ้าผู้บริหารกำหนดนโยบายว่าใครก๊อปคนอื่นต้องถูกไล่ออก แล้วเอางบไปจ้างคนเขียนเนื้อหาต้นฉบับ จะทำให้ผู้อ่านได้อ่านเนื้อหาดีๆเพิ่มขึ้น แถมยังมีการจ้างงานได้เพิ่มขึ้นอีกด้วย การมีนโยบายชัดเจนจะทำให้คนที่ทำงานรู้ว่าอะไรควรทำอะไรไม่ควร การกระทำที่เหมาะสมจะได้เป็นตัวอย่างที่ดีให้แก่เวบแห่งอื่นไปด้วย

ถ้าผู้รับผิดชอบเวบที่ผมอ้างถึงมาอ่าน การกระทำแบบนี้นอกจากไม่ยุติธรรมแล้วยังทำให้ภาพพจน์ของเวบท่านเสียหายไปด้วย ผมอยากถามว่าจุดยืนของเวบท่านอยู่ที่ไหนครับ

ป.ล. หวังว่าเรื่องนี้จะไม่กลายเป็นคอลัมน์ประจำไปนะ
ป.ล.ล. เปรียบเทียบลิงก์ต้นฉบับกับก๊อปปี้
- แสงกับการถ่ายภาพ ต้นฉบับ กับ ก๊อปปี้
- เทคนิคการจัดรูปอย่างไรให้ถ่ายออกมาแล้วดูดี ต้นฉบับ กับ ก๊อปปี้
- ถ่ายใบไม้ยังไงให้น่าสนใจ ต้นฉบับ กับ ก๊อปปี้
- เทคนิคการถ่ายภาพแบบชัดตื้น/ชัดลึก ต้นฉบับ กับ ก๊อปปี้ 1 และ ก๊อปปี้ 2

ป.ล.ล. เขียนบลอกนี้แล้วก็เหนื่อย อยากเอาเวลาไปเขียนเนื้อหาใหม่ๆที่มีประโยชน์กว่านี้มากกว่า แต่ก็อยากบันทึกให้เห็นปัญหาที่ทุกคนรู้ดี หรือให้กับสถาบันการศึกษาสำหรับนำไปเป็นกรณีศึกษา หรือแก่องค์กรที่ต้องการหลักฐานอ้างอิง ขอขอบคุณทุกคนที่ช่วยแจ้งให้ทราบ และส่งเสริมให้ผมเขียนบันทึกไว้ครับ

11 ความคิดเห็น »

  1. DominixZ said,

    10 กันยายน 2008 @ 8:57 pm

    ผมก็โดนก๊อบบทความบ่อยครับแต่พอดีผม BY-NC-SA ก็เลยปล่อยๆเขาไปครับ ;)

  2. ปราง said,

    11 กันยายน 2008 @ 1:16 am

    ปรางไม่ทราบข้อกฏหมายหรืออะไรนะคะ แต่แนะนำให้ใส่สงวนลิขสิทธิ์ไว้ที่หน้าเวบก่อนเลยค่ะ เขียนให้เคลียร์ไปเลยว่าถ้าอยากเอาบทความเราไปลงต่อให้ติดต่อเราโดยตรง อย่างน้อยเราจะได้รู้ว่าใครเอาของเราไปมั่ง แล้วใครที่เอาไปแบบไม่บอกมั่ง จะได้ตามไปต่อว่าถูก เดี๋ยวนี้เล่นกันง่ายๆแบบนี้ละค่ะ ไม่เขียนเอง ก๊อปของคนอื่นง่ายกว่า สละสลวยกว่า (ไร้ความสามารถก็เล่นแบบนี้ละวะ ง่ายดี)

    ก็คุณข้าวโพดหวานเขียนบทความดีๆ เลยโดนซ้าาาาา 5555

  3. Chan-Ja said,

    11 กันยายน 2008 @ 5:05 am

    อืม…จะพูดยังไงดีเนี่ย

    เอาเป็นว่า ให้กำลังใจแล้วกันนะคะ เพราะบอกตรงๆ ว่าบทความ และประสบการณ์ต่างๆ ของคุณ มีประโยชน์กับหลายๆ คนมาก ขนาดคนที่ไม่ค่อยมีความรู้เรื่องการถ่ายรูปเท่าไหร่ ก็ยังสามารถทำความเข้าใจได้ไม่ยาก คือยังไงล่ะ มันเหมือนเป็นหนังสือเรียนที่ไม่ได้ใช้ภาษาของกระทรวงศึกษาฯ น่ะ ไม่น่าเบื่อ แล้วก็ไม่ซ้ำซาก ที่สำคัญประสบการณ์การทำงาน การท่องเที่ยวของคุณตามที่ต่างๆ มันทำให้คนที่ไม่ค่อยได้ไปไหนไกล นอกจากบ้าน ออฟฟิศ และที่สำคัญทำให้ชีวิตหน้าคอมพ์ฯ ของหลายๆ คน ได้เห็นอีกฝั่งหนึ่งของโลก และธรรมชาติ ที่ไม่เหมือนเรา

    ยังไงก็สู้ต่อไปนะ…ทาเคชิ

  4. vara said,

    11 กันยายน 2008 @ 7:59 am

    the picture of cute elephant is photographed from my house. wee should take action seriously so that stupid cheating people will not do it again. nowaday some people are so “thick face”. do not respect other people. that is why thailand is now in chaos. cheating, lying are practiced with no hiri otappa. we need to better thailand. ethics, respect, trust, integrity, values and honesty should be practices.

  5. SweetCorn said,

    12 กันยายน 2008 @ 9:06 am

    อีกสาเหตุที่ผมเห็นว่าเรื่องนี้สำคัญ ก็คือ รูปที่ผมถ่ายปกติผมจะขออนุญาติเจ้าตัวคนที่อยู่ในภาพว่าจะขอเอามาลงในเวบที่นี่ การที่เวบอื่นก๊อปรูปไปไว้ในเวบตน ผมคิดว่าเป็นเรื่องไม่เหมาะสม เพราะคนที่อยู่ในภาพ ไม่มีโอกาสรู้หรืออนุญาติให้นำรูปตนไปลงที่อื่น

    บางรูปที่ผมถ่าย ผมคิดว่าเป็นรูปส่วนตัว ที่ไม่ต้องการให้เผยแพร่ไปยังเวบอื่น ก็เป็นอีกจุดหนึ่ง ผมคิดว่าเราควรเคารพสิทธิ์ส่วนบุคคลให้มากกว่านี้ ยิ่งถ้าคุณทำเป็นธุรกิจ น่าจะมีขั้นตอนขออนุญาติเป็นเรื่องเป็นราว ถ้าคิดว่ายุ่งยาก ก็สร้างบทความเองก็ได้

    การที่เราก๊อปข้อมูลออนไลน์ได้ง่าย ไม่ได้หมายความว่าเรามีสิทธิ์ไปก๊อปข้อมูลโดยไม่ขออนุญาติ บ้านที่ไม่มีรั้ว ไม่ได้หมายความว่าคนเดินไปมา จะเข้ามาใช้สนามหญ้า หยิบผลไม้ที่ปลูกไปกิน

    ผมเชื่อว่า ทุกคนพยายามทำให้สังคมดีขึ้น แต่ว่าอย่าลืมขอบเขตและหน้าที่ของตนด้วยนะครับ

  6. cotton said,

    16 กันยายน 2008 @ 7:32 am

    ปัญหาเรื่องนี้ เราว่าใครที่เขียนลงบล็อก ลงกระทู้ ลงเว็บ มีโอกาสได้พบกันทั้งนั้น อย่างเราก็เคยเจอ ตั้งแต่สมัยเขียนรีวิวดีวีดีไว้ในกระทู้เว็บบอร์ด เขาเอาไปลงที่ใหม่ พร้อมเปลี่ยนที่เก็บภาพด้วย

    บางคนก็ก๊อปข้อความไปแปะไว้ที่กระทู้พันทิพ โดยลงว่าเอามาจากใคร แต่ไม่ยอมแปะลิงค์ที่มาให้ด้วย

    เราว่ายังมีอีกมากค่ะ ที่ไม่ไปเจอเอง หรือไม่รู้เอง

    ตอนเจอก็ได้แต่ไปปรากฏตัวให้เขารู้ว่าเรารู้นะ

    หลังๆก็มาเจอเรื่องก๊อปที่เราเขียนเล่าไปเรียนภาษาที่แทสแมเนีย ก็มีคนเอาเรื่องเล่าไปลงในเว็บเขา แต่ก็ทำ url กลับมาให้

    สรุป แต่อย่างเราที่เจอมาก็ยังไม่เจอแบบเอาไปลงเว็บที่ตั้งใจจะให้เป็นเว็บการค้าอย่าง thaiza หรือ sanook อย่างนั้น ซึ่งเราว่าเป็นการทำเพื่อการค้า ซึ่งไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง

    ไม่ทราบว่าทางคุณ weerasak ได้จัดการอะไรต่อไหมคะ

  7. SweetCorn said,

    16 กันยายน 2008 @ 10:21 pm

    ผมเพียงใส่คอมเมนต์ในเวบ sanook.com ท้ายบทความที่เค้าก๊อปปี้ แต่ไม่ได้แจ้งเวบมาสเตอร์เป็นทางการ ไม่เห็นเค้าติดต่อกลับมา

    ส่วนเวบก๊อปเจ้าแรก thaiza.com ไม่มีช่องให้ใส่คอมเมนต์ด้วยซ้ำ แต่ก็ไม่มีเวลาแจ้งไปทางเวบมาสเตอร์

    การคอยแจ้งไปที่คนก๊อปปี้ มันกลายเป็นภาระที่เพิ่มขึ้นของเจ้าของลิขสิทธิ์ไปด้วย ลำบากจริงๆ

  8. ammy said,

    31 ตุลาคม 2008 @ 8:28 pm

    เหนื่อยค่ะ

    เพราะโดนก้อปปี้เนื้อไปไม่เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ โดยที่รู้มั่ง ไม่รู้มั่ง

    หลังๆ ก็ทำใจ เพราะเจตนาในการเขียนก็เพื่ออยากให้ อยากแชร์ความรู้ และหวังเล็กๆ ว่า อาจจะเพิ่มหน่วยความฉลาดให้น้องๆ นักเรียนไทย เพื่อมาต่อสู้กับโลกใบใหญ่มากขึ้น smart ขึ้น

    ตอนหลังใช้วิธีใส่ข้อความด้านลิขสิทธิ์ แทรกๆ ไว้ตามเนื้อหา และอาจจะโชคดีที่ถ่ายรูปไม่เก่ง เลยใช้วิธี copy รูปคนอื่นเค้ามา แล้วใส่เครดิตให้ (อันนี้ไม่ดี ห้ามเลียนแบบ)

    disclaim ทุกครั้งในทุกอย่างที่เขียน ทุกหน้าที่มี ถึงจะยุ่งยากขึ้นหน่อย แต่ก็ทำให้เราสบายใจขึ้นไปอีกนิด

    คุณวีอาจจะเขียนบอกไว้แต่แรก ใครที่จะก้อปปี้ อยากให้ทำยังไง เช่น ใครที่ต้องการก้อปปี้เรื่องโดยไม่แจ้งล่วงหน้า ถือเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ ….. หรือติดต่อขออนุญาตที่ …email หรือช่องทางติดต่อ อื่นๆ

    เราตามไปแก้ไขไม่ไหวหรอกค่ะ เพราะสมอง ปัญญา และความตั้งใจเขียนของเรา มีคุณค่ายิ่งใหญ่กว่า ใช้วิธีป้องกันไว้ก่อน อาจจะช่วยได้อีกทางหนึ่ง ให้เรา เซ็ง น้อยลง ก็เท่านั้น

    เป็นกำลังใจให้ค่ะ

  9. ยอด said,

    20 มีนาคม 2009 @ 11:52 pm

    ให้คนทั่วไปรับทราบว่าเป็นผลงานของเรา ผมว่าให้มองในแง่ความภาคภูมิใจนะครับ ภูมิใจแทนคนที่เป็นเจ้าของผลงานทั้งภาพ และงานเขียน ทำให้มีคนสนใจนำไปศึกษา เล่าขานกันต่อๆไป แล้วที่สุดก็กลับมาท่ีตัวเรา ให้ภูมิใจเถิดครับ

    คนทำดี ไม่ต้องท้อครับ

    สังคมสมัยนี้มักเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน

    แต่สุดท้ายแล้ว ทำดี ย่อมมีคนสรรเสริญ

    ขอบคุณเว็บดีๆ ที่นี่ และ เจ้าของภาพที่แท้จริง รวมถึงบทความที่ดีมากจริงๆ

    ขอบคุณครับ

  10. rikimaru said,

    22 มีนาคม 2009 @ 8:18 am

    -’;,,;’_..i.
    ………….
    …กำ….

  11. Ns.-Sorceress…Gang!! said,

    12 มีนาคม 2010 @ 7:37 am

    เอา เถอะ ค่ะ

    ยัง ไง ๆ คน กลุ่ม นั้น ก้ นิสัย แบบ นี้ แหละ

    อย่า ถือ สา เขา อาจ แค่ อยาก เผย แพร่ ( แต่ ลืม ขอ อนุยาด มั๊ง )

    ก้ อาจ เปน ไป ได้ นะ ^^”

    รึ ไม่ ก้อาจจะ อยาก ขอ อนุยาด แต่ ก้ ไม่ รุ้ จะ ขอ ไง ( ถ้า นอก จาก คอม เม้น อ่ะ )

    เหอะๆๆ

    แต่ ไง ก้ อยาก บอก พวก ที่ ชอบ ก๊อป เวบ พี่ๆ เค้า มา เปน ของ ตัว เอง

    แล้ว ไม่ ขอ อนุ ยาด ก้ ขอ ไห้ หยุด เหอะ

    เข้า ไจ นะ ว่า คน ที่ อุส่า นั่ง ทำ ตั้ง นาน

    อยุ ดีๆ ก้ โดน ก๊อป ไป เฉย เลย ( แบบ ไม่ เหนื่อย เลย ซัก นิ๊ส )

    ว่า มัน . . . . แค่ ไหน ง่ะ

    แต่ ก้สุ้ ๆ นะ คะ พี่ ๆ

    ( ถ้า เรา เม้น ล่วง เกิน ไคร มาก เกิน ไป ก้ ขอ โทด ด้วย นะ คะ -/\- )

    บาย ค่ะ

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

กรุณาแสดงความคิดเห็น